البرز؛ پیشرانِ سازندگی در ترازِ «وفاق ملی»
البرز؛ پیشرانِ سازندگی در ترازِ «وفاق ملی»
یادداشت ـــــ هفته دولت، تنها یادآور نام و یاد شهیدان رجایی و باهنر نیست؛ بلکه فرصتی است برای تماشای قابِ «تعهد»؛ تعهدی که در سایه سنگینترین فشارهای بینالمللی، تحریمهای ظالمانه و تلاطمهای اقتصادی، رنگ نباخت و به «عمل» بدل شد.
استان البرز، این ایران کوچک، در سالی که گذشت علیرغم تمام محدودیتها، با همتی مضاعف بر قلههای عمرانی کشور ایستاد. کسب رتبه نخست در تعداد پروژههای عمرانی، فرهنگی، تولیدی، نه یک عدد بر روی کاغذ، بلکه نشانهای از عزمِ راسخ مدیران و کارشناسانی است که در بحبوحه بحرانها، به جای توقف، راه ساختن را برگزیدند. این موفقیت، ثابت کرد که در تقابل با «تحریم»، سلاحِ ما «سازندگی» است.
اما آنچه در نگاه به آینده استان اهمیت دوچندان دارد، این است که ریلگذاریهای انجام شده برای تکمیل پروژههای نیمهتمام و آغاز مسیرهای توسعه، بدون «وفاق» معنا نخواهد یافت. امروز البرز بیش از هر زمان دیگری نیازمند پیوندی ناگسستنی میان دستگاههای اجرایی، نهادهای حاکمیتی و صد البته، بازوی قدرتمند «بخش خصوصی» است.
پروژههای عمرانیِ بزرگ، همچون قطعات یک پازل هستند که تنها با همدلی و همافزایی دستگاههای اجرایی تکمیل میشوند. نباید اجازه داد بروکراسیهای خستهکننده یا جزیرهای عمل کردن نهادها، مانع از تداوم این نهضت سازندگی شود. از سوی دیگر، بخش خصوصی به عنوان پیشرانِ اصلی توسعه اقتصادی، نیازمند تسهیلگری واقعی، امنیت سرمایهگذاری و شنیده شدن صدای نخبگان این حوزه است. وفاق، به معنایِ دست در دست هم دادن برای برداشتن بارهای زمینمانده است؛ جایی که دولت «بستر» را فراهم میکند و بخش خصوصی «خلق ارزش» را بر عهده میگیرد.
هفته دولت امسال، نقطه عطفی برای یادآوری این نکته است: ما در «ایرانِ کوچک» ظرفیتهای بینظیری داریم که تنها در سایه «وفاق ملی» شکوفا میشوند. برای تداوم این رتبه برتر، برای کاهش چالشهای مردم و برای ساختن فردایی روشنتر برای البرز، باید بیش از هر زمان دیگری به «همدلی» بازگردیم؛ همدلیای که نه یک شعار، بلکه یک ضرورتِ راهبردی برای عبور از طوفانهاست.
به امید آنکه با تداوم این مسیر، البرز همچنان نگینِ سازندگی در نقشه ایران اسلامی باقی بماند.
توانگر
