مدیریت اصولی آبهای سطحی نیازمند اجرای همزمان سه راهکار زیرساختی است؛ توسعه کلکتورها بهتنهایی کافی نیست

جواد چپردار؛
مدیریت اصولی آبهای سطحی نیازمند اجرای همزمان سه راهکار زیرساختی است؛ توسعه کلکتورها بهتنهایی کافی نیست

رئیس کمیسیون حقوقی و نظارت شورای اسلامی شهر کرج، در جریان بررسی اقدامات پیشبینیشده برای مواجهه با پدیده النینو در کمیسیون سلامت، محیط زیست و خدمات شهری شورا، بر ضرورت نگاه جامع و اجرای همزمان برنامههای پیشگیرانه برای مدیریت آبهای سطحی تأکید کرد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شورای اسلامی شهر کرج؛ جواد چپردار با اشاره به اهمیت آمادگی ستادی در کنار اقدامات عملیاتی اظهار کرد: آمادهباش صرفاً به معنای حضور نیروهای اجرایی در میدان نیست، بلکه باید مبتنی بر برنامهریزی، پیشبینی مخاطرات و ارائه گزارشهای مشخص از اقدامات پیشگیرانه باشد تا بتوان در زمان وقوع بارندگی، عملکرد مؤثر و مطلوبی داشت.
وی با انتقاد از عدم حضور معاون خدمات شهری برای ارائه گزارش مستقیم در این جلسه افزود: شهرداری مسئولیت مستقیم مدیریت پیامدهای ناشی از بارندگی در سطح شهر را بر عهده دارد و حضور مدیران مسئول برای ارائه گزارش، پاسخگویی و دریافت دیدگاههای اعضای شورا از اهمیت ویژهای برخوردار است.
رئیس کمیسیون حقوقی و نظارت شورا در ادامه با یادآوری مباحث مطرحشده در سالهای نخست فعالیت شورا درباره آبخیزداری و مدیریت روانآبها تصریح کرد: برای مدیریت اصولی آبهای سطحی، سه اقدام اساسی باید بهصورت همزمان دنبال شود؛ نخست احداث چاههای جذبی در مناطق بالادست و ارتفاعات شمالی شهر، دوم ایجاد مخازن ذخیره آب و سوم توسعه شبکه کلکتورهای جمعآوری آبهای سطحی.
وی با قدردانی از اقدامات انجامشده در توسعه کلکتورها خاطرنشان کرد: توسعه این شبکه از اولویتهای شورا بوده و در این بخش اقدامات قابل توجهی صورت گرفته است، اما به نظر میرسد در زمینه احداث چاههای جذبی و ایجاد مخازن ذخیره آب، آنگونه که باید، پیشرفت متناسبی نداشتهایم.
چپردار تأکید کرد: تمرکز بر یک مؤلفه و غفلت از سایر بخشهای زنجیره مدیریت آبهای سطحی نمیتواند پاسخگوی نیازهای شهر باشد. اگر در کنار توسعه کلکتورها، چاههای جذبی در بالادست و مخازن ذخیره آب نیز به تعداد کافی ایجاد میشد، هم از میزان خسارات و آبگرفتگیها کاسته میشد و هم امکان ذخیره و استفاده مجدد از آب بارندگی برای آبیاری فضای سبز فراهم میآمد.
وی در پایان خواستار بازنگری در اولویتهای اجرایی و توجه همزمان به هر سه راهکار زیرساختی شد تا مدیریت روانآبها از رویکرد مقطعی و واکنشی به برنامهای جامع، پیشگیرانه و پایدار تبدیل شود.




