شیرابه زباله؛تهدید کننده منابع آبی و سلامت عمومی
دکتر محمد نوری سپهر، استاد و مدیر گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی البرز هشدار داد: به گزارش روابط عمومی ، دکتر محمد نوری سپهر، استاد دانشگاه و مدیر گروه مهندسی بهداشت محیط دانشگاه علوم پزشکی البرز، در گفتگویی تخصصی با هدف آگاهسازی عمومی، نسبت به پیامدهای جبرانناپذیر ورود شیرابه زبالههای خانگی و شهری به محیط زیست هشدار داد و بر نقش حیاتی مشارکت شهروندان در مدیریت پسماند از مبدأ تاکید کرد.
شیرابه؛ کانون تمرکز مواد آلی و معدنی ، فلزات سنگین و عومل بیماریزا می باشد .
دکتر نوری سپهر با تشریح ماهیت خطرناک شیرابه زباله، اظهار داشت: آنچه ما به عنوان مایع تیره رنگ در انتهای کیسه های زباله میبینیم، در واقع ترکیبی از آلایندههای شیمیایی و بیولوژیکی است. این مایع حاوی مقادیر بالایی از مواد آلی و معدنی حاصل از پس ماندهای غذایی و فلزات سنگین نظیر سرب، کادمیوم و جیوه ناشی از مواد دارویی و عناصر بکار رفته در ظروف بسته بندی و ….است . همچنین رشد عومل بیماریزا را در پی خواهد داشت .
وی افزود: دفن غیر بهداشتی پس ماندها باعث نفوذ شیرابه به سفرههای آب زیرزمینی به عنوان منبع اصلی تأمین آب شرب و کشاورزی هستند . در مناطق ساحلی و جنگلی که امکان دفن بهداشتی وجود ندارد ورود شیرابه ها به منابع آب سطحی، دریاچه ها و سدها را در پی خواهد داشت. برای دههها آلوده کند.استفاده از منابع آب فوق برای مصارف عمومی و کشاورزی عامل اصلی بسیاری از بیماریهای واگیر و غیر واگیر را به همراه خواهد داشت .
استاد دانشگاه علوم پزشکی البرز، سادهترین و موثرترین راه مقابله با این بحران ابتدا مدیریت پسماند از مبداء اعلام کرد و تاکید نمود باید از خانه شروع شود. مردم باید زباله های تر و خشک را از هم جدا کنند .
کاستن از پس ماندهای تر که ۷۰ تا ۸۰ درصد پس ماند ایرانی ها را تشکیل می دهد اثر بخش است . تفکیک پسماند خشک از پس ماندهای تر، کم کردن حجم زباله تولیدی ، آموزش به اعضای خانواده و فرزندان در این خصوص بسیار موثر است .
جمع آوری و دفع به موقع پس مانده ها در محلات ، بکار گیری سازو کار مناسبتری برای جمع آوری پس ماند از درب منازل، بازیافت زباله های خشک با روشهای علمی و درست و پرهیز از بازیافت توسط دوره گردها ، تهیه کمپوست از پس ماندهای تر ، تولید انرژی از پس ماند و یا دفن بهداشتي ، بی خطر سازی پس ماندهای عفونی، راهکارهای مناسبی براي کنترل آلودگی محیط زیست و تامین بهداشت عمومی جامعه است که مسئولیت آن بر عهده سازمانهای متولی پس ماند است .
