وقتی ۳۳ روز بغض و اشکمان تبدیل به خشم می شود
یادداشت به قلم فاطمه منعمی نایب رییس شورای اسلامی شهر کرج؛ وقتی ۳۳ روز بغض و اشکمان ، تبدیل به خشمی میشود که اراده هامان را هر روز محکم تر از دیروز میکند و مطمئن تر میشویم برای نابودی تو و از میان برداشتنت برای همیشه و نجات همه بشریت.
تو مهمترین سرمایه و داشته ما را از ما گرفتی، هم او که آقا و سرور و مولا و مقتدای ما بود ، رهبر عزیزی که در ذهن هر ایرانی تصویری از مهربانی اش به نمایش گذاشته شده بود
برای برخی فرمانده بود و برای برخی مجتهد ، برای برخی دیگر مقتدا بود و برای برخی پدر و برای عده ای وجودش و حضورش و نفسش تنها امید زیستن در این دنیای بی رحم بود . وقتی اوکه برای یک امت عزیز بود رفت ، دنیا دیگر چه ارزشی داشت؟!اشک هامان بند نمی آمد و همه در خیابان مانند پدر از دست داده ها حیران میچرخیدیم تا شاید کسی پیدا شود و قلب سنگینمان را آرام کند.
او آمد. رهبر عزیزتر از جانمان که اسمش و رسمش همانند رهبر شهیدمان بود و از او بوی سید علی به مشاممان می رسید و این همه از الطاف خداوند بود که قلبمان آرام بگیرد اما غصه و غم هامان نه
چه کسی در دنیا باور میکند که این امت عاشق آقای عزیزمان ، بغضشان اینگونه تبدیل به اراده شده است .
ما عزادار آقایمان هستیم ، عزادار سید زهرا ۲ ساله ، مجتبی ۳ روزه ، مهدیار ۵ ساله ، عزادار رادین ۷ ساله ، عزادار همه دختران و پسران دانش آموز مدرسه میناب ما سیاه پوش همه سپاهی ها و ارتشی ها و بسیجیان و امدادگران و دانشمندان و فرماندهان و زنان و مردان و کودکان شهید این جنگ هستیم . اما عزای آنان به ما قدرت می دهد ، عزممان را دو چندان میکند ، اراده هامان را قوی میکند برای ایستادن در مقابل تو
ما با سوختن پالایشگاه و کارخانه ها و صنایع فولاد و … سوختیم
ما هر روز دلمان برای ایرانمان که مادر مهربانی برایمان بوده است ریخته .
اما دشمن نمیدادند که اشکمان و بغضمان تبدیل به نا امیدی نمیشود بلکه تبدیل به خشمی میشود که اراده هامان را هر روز محکم تر از دیروز میکند ، و نیرویی به ما می دهد تا برای نابودییش قدم های محکم تر و استوار تری برداریم .
و اما این یادداشت را امروز پنج شنبه ۱۳ فروردین ماه ۱۴۰۵ روز ۳۳ جنگ در حالی که پل شهید رییسی هدف اصابت قرار گرفت ، با غمی همراه با خشمی که۳۳ روز است همراه من است مینویسم
همان پلی که حاصل غیرت یک شهر بود
امروز هم با همان بغض با همان خشم و با اراده ای محکم تر، به تو میگویم که قوی تر و متحدتر و دلسوزانه تر از قبل دوباره آن را میسازیم . نه تنها این پل را بلکه همه آن چه را که تو فکر میکنی با نابود کردنش میتوانی ایران را با آن به زانو دربیاوری ، میسازیم
ما هرگز تسلیم تو نخواهیم شد.
این خانه را هرگز تصاحب نخواهی کرد این خانه صاحب دارد.
