هم‌نوایی بهار و رمضان، چراغ امید در دل طوفان‌های جهان

یادداشت ـ در این روزهای بهاری، که نسیم ملایم نوروز با عطر گل‌های یاس و نرگس می‌پیچد، آسمان ایران شاهد تقارن معجزه‌آسایی است: پایان ماه مبارک رمضان و عید سعید فطر، در هم‌آمیزی با جشن باستانی نوروز. این هم‌زمانی، نه تصادفی، بلکه پیامی الهی و طبیعی است؛ یادآوری اینکه حتی در سایه‌ی ابرهای تیره جنگ و ناآرامی‌های جهانی، زندگی به پیش می‌رود، جوانه می‌زند و امید را می‌پروراند.

نوروز، این میراث هزاران‌ساله‌ی ایرانیان، نماد نو شدن است. از دل خاکِ یخ‌زده‌ی زمستان، سبزه‌ها سر برمی‌آورند، و سفره‌ی هفت‌سین با سمبول‌های زندگی (سبزه، سنجد، سیر، سیب، سماق، سرکه و سمنو) نویدِ بازآفرینی می‌دهد. سعدی بزرگ در گلستان می‌سراید: “بنی‌آدم اعضای یکدیگرند”؛ پیامی که امروز بیش از همیشه، در برابر طوفان‌های خاورمیانه و جهان، طنین‌انداز است. عید فطر نیز، پس از سی روز روزه‌داری، نماز جماعت و زکات فطر، جشن پیروزی اراده بر نفس است. قرآن کریم در سوره بقره می‌فرماید: “وَمَنْ تَقْوَى اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجًا”؛ یعنی پرهیزگار را راه نجاتی هست. این تقارن، ما را به سوی همدلی فرا می‌خواند: مسلمانی که با سبزه‌ی نوروزی افطار می‌کند، نمادی از وحدت میان سنت‌های الهی و فرهنگی است.

امروز، که جهان با آزمون‌های بزرگ روبروست – از تنش‌های منطقه‌ای تا بحران‌های انسانی – این جشن‌ها چون چراغی در شبِ تار می‌درخشند. در ایرانِ امروز، میلیون‌ها نفر با شادیِ فطر، حافظ می‌خوانند: “سحر با باد می‌گفتم حدیث گل / تازه از لطف یار و وصل یار رسیده”؛ و با این اشعار، به آینده‌ای سبز دل می‌بندند. کودکانِ روستاها با دست‌های کوچک، تخم‌مرغ‌های رنگ‌شده‌ی نوروزی را مبادله می‌کنند، و در شهرها، سفره‌های افطار به هفت‌سین تبدیل می‌شوند. این صحنه‌ها، فراتر از مرزها، به ملت‌های همسایه و جهانیان می‌گوید: صلح ممکن است، بازسازی شدنی است.

سیاستمدارانِ جهان، فعالان صلح، و رهبران دینی، از این میراث الهام گیرند. سازمان ملل و مجامع بین‌المللی، با الگوبرداری از همزیستیِ ایرانیانِ شیعه و سنی در عید فطر، و شادیِ مشترکِ کرد و ترک در نوروز، دیپلماسیِ امید را پیشه کنند. آینده از آنِ جوانانی است که با فناوری و هنر، پل‌های دوستی می‌سازند؛ از استارت‌آپ‌های ایرانی که در رمضان، اپلیکیشن‌های خیریه می‌سازند، تا هنرمندانی که با موسیقیِ سنتی، پیام صلح را به جهان می‌فرستند.

عید فطر بر مؤمنان مبارک، نوروز بر انسان‌ها پیروز! بیایید با قلبی سرشار از امید، دست در دست هم، جهانی بسازیم که در آن، به جای صدای توپ و تخریب، نوای نی و نیایش طنین‌انداز باشد. بهار آمده، رمضان به فطر رسیده؛ نوبتِ ماست که به صلح برسیم.

توانگر