مذاكره دیگر یك امتیاز نیست؛ مهارتی ضروری برای همه كاركنان است
مذاكره دیگر یك امتیاز نیست؛ مهارتی ضروری برای همه كاركنان است
به گزارش روابط عمومی منطقه ویژه اقتصادی و فرودگاه بین‌المللی پیام، امید سهرابی در دوره آموزشی فنون مذاکره با اشاره به اینکه مذاکره در سطوح فردی، سازمانی و کلان کاربرد دارد، اظهار کرد: مذاکره حرفه‌ای نسخه واحدی ندارد و باید متناسب با شرایط، منافع، ریسک‌ها و میزان عدم‌قطعیت، برای سناریوهای مختلف آماده بود.
مذاکره؛ مهارتی ضروری در همه جایگاه‌های سازمانی
سهرابی با بیان اینکه مذاکره دیگر یک امتیاز ویژه برای برخی افراد نیست، افزود: امروز مذاکره یکی از شایستگی‌های محوری در سازمان‌هاست و افراد در جایگاه‌های مختلف باید توانایی مذاکره داشته باشند.
وی ادامه داد: مذاکره‌کننده لزوماً یک عنوان شغلی مستقل نیست و در بسیاری از سازمان‌ها، توانایی مذاکره به عنوان یکی از شایستگی‌های مورد انتظار از کارکنان و مدیران در نظر گرفته می‌شود؛ چراکه افراد در موقعیت‌های مختلف، از تعامل با همکاران و مشاوران گرفته تا قراردادها و تصمیم‌های سازمانی، با موقعیت‌های مذاکره‌ای مواجه هستند.
دانش زمانی ارزشمند است که به مهارت تبدیل شود
سهرابی با اشاره به اهمیت مدل‌های یادگیری گفت: دانش زمانی ارزشمند است که بتوان آن را به مهارت تبدیل کرد و این فرآیند از دانستن آغاز می‌شود و با فهمیدن، اجرا، دریافت بازخورد، اصلاح و تکرار ادامه پیدا می‌کند.
وی افزود: تجربه نیز صرفاً به معنای تکرار یک کار در طول سال‌های متمادی نیست؛ تجربه زمانی به یادگیری تبدیل می‌شود که همراه با تحلیل، بازخورد، بازاندیشی و اصلاح باشد.
هر توافقی، توافق موفق نیست
معاون توسعه مدیریت و امور پشتیبانی فرودگاه پیام با تأکید بر اینکه هر توافقی الزاماً موفق نیست، اظهار کرد: در ارزیابی یک مذاکره باید مشخص شود چه چیزی به دست آورده‌ایم، آیا نتیجه حاصل‌شده برای ما ارزش جدیدی ایجاد کرده و در مقابل، چه ریسک‌هایی را پذیرفته‌ایم.
وی افزود: پیامدهای حقوقی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی یک توافق، همچنین قابلیت اجرا و ضمانت اجرای آن باید مورد توجه قرار گیرد.
سهرابی ادامه داد: حفظ رابطه میان طرفین نیز یکی از مؤلفه‌های مهم مذاکره موفق است و اگر یک توافق به بی‌اعتمادی یا تضعیف ارتباطات منجر شود، نمی‌توان صرف دستیابی به یک نتیجه کوتاه‌مدت، آن را مذاکره‌ای موفق دانست.
مذاکره می‌تواند زمینه‌ساز تحول باشد
وی با اشاره به سه سطح مذاکره فردی، سازمانی و کلان گفت: در شرایطی که منابع محدودتر و عدم‌قطعیت بیشتر شده است، توانایی مذاکره، حل مسئله و تصمیم‌گیری اهمیت بیشتری پیدا می‌کند و افراد باید بتوانند متناسب با شرایط و سناریوهای مختلف، برنامه و تصمیم مناسب داشته باشند.
سهرابی تأکید کرد: مذاکره‌کننده حرفه‌ای نسخه واحدی برای همه موقعیت‌ها ندارد و باید بتواند بر اساس شرایط، منافع و ریسک‌های موجود تصمیم‌گیری کند.
این مسئول در پایان خاطرنشان کرد: مذاکره تنها گفت‌وگو برای رسیدن به توافق نیست، بلکه مجموعه‌ای از مهارت‌های تصمیم‌گیری، حل مسئله، شناخت منافع، مدیریت ریسک، ایجاد ارزش و حفظ روابط است که تقویت آن می‌تواند به بهبود عملکرد افراد و تحول در تعاملات سازمانی منجر شود.
